ละอองน้ำฝน

เย็นสบาย ลมพัดอ่อน ๆ ละอองน้ำฝนฟุ้งในสายลม พร่างพรายกระจายอยู่รอบทิศ สายลมแผ่วเบาที่พัดผ่าน ผสมผสานละอองน้ำฝนรู้สึกเย็นสดชื่น อากาศบนฟ้าดูสลัวซึมเซาแต่แสงจากฟ้าเบื้องบนยังคงสะท้อนแสงแดดที่กำลังลับพื้นโลก สายฝนที่ตกลงมาหนักเบาสลับกัน กระเด็ดบนพื้นหญ้าก่อนซึมหายไปในดิน ส่วนที่คงค้างอยู่บนหลังคาและใบไม้ค่อย ๆ รวมตัวกันตกจากใบสูง กระทบพื้นลานหน้าบ้านกระดอนดั้งป๊อกแป็ก บนต้นไม้อื่น ๆ และบนหลังคาเสียงฝนดังซ่า ๆ กรบเสียงอื่นที่มีบ้างเป็นครั้งคราว เสียงสายฝนช่างเย็นชื่นใจ เสียงปาดเริ่มดังขึ้นเมื่อเป็นจังหวะเมื่อฝนซา นกปรอดบนต้นไม้ริมคลองดังมาผสมเสียงนกเอี้ยงจากต้นไม้ไกลๆ กางเขนส่งเสียงแว่ว ๆ ยามนี้เสียงนกรวมกันราวเสียงดนตรี เสียงบีบแตรจากรถเข็น หมาเห่าเป็นจังหวะ เมื่ออยู่เงียบ ๆ ไม่ส่งเสียง เราสามารถรับรู้เพื่อนร่วมโลกอื่น ๆ ได้ชัดเจนมากขึ้น หมาในบ้านสองตัวนอนดูหยดน้ำฝนอยู่เงียบ ๆ เสียงสุดท้ายของวันกำลังลาจาก หน้าบ้านมีเสียงดังมา หมาส่งเสียงเห่าต่อกันเป็นทอด ๆ สักพักหยุดลง ความเงียบกลับคืน บนเพดานบ้านจิ้งจกร้องเป็นจักหวะ เหมือนเตือนว่าให้เปิดไฟ มันกำลังรอแมลงมาเล่นไฟ สรรพสิ่งสอดรัดราวกับกอดประคองไปพร้อมกันในอ้อมแขน อบอุ่นและเป็นสุขไปพร้อม ๆ กัน

ความรักที่พ่อแม่ให้กับเรา

คนที่ยังไม่มีลูกมักคิดว่าเราควรดูแลพ่อแม่ให้ดีที่สุดเพราะเห็นความรักที่พ่อแม่ให้กับเราเอาใจใส่ต่อเรา เมื่อมีลูกแล้วความคิดนั้นจะเปลี่ยนไป ความจริงแล้วสิ่งที่พ่อแม่หวังอยู่ที่ขอให้เราดูแลตัวเองเอาตัวให้รอดจากสิ่งชั่วร้ายทั้งปวงสามารถอยู่ในสังคมด้วยความสุข ปลอดภัยทุก ๆ อย่าง เป็นคนดี เลี้ยงชีพตนได้มีความพอเพียงเหมาะสม สิ่งนี้ต่างหากที่พ่อแม่หวัง ดังนั้นแค่ลูกเป็นคนดีก็เท่ากับให้ความรักแก่พ่อแม่มากแล้ว

โครงรถเก่ามาทำตัวถังใหม่

งานวิจัยที่เป็นอยู่ก็เหมือนการเอาโครงรถเก่ามาทำตัวถังใหม่ทำเสร็จแล้วก็เอาทิ้งรอคนใหม่มาแกะออกทำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่มีใครคิดยานแบบใหม่ได้เลย เพราะวิธีการนี้สะดวกมีการอ้างอิงดูน่าเชื่อถือ ถ้าคิดขึ้นมาเองสด ๆ มักถูกค่อนแคะว่าไม่มีอ้างอิง อ่านวรรณกรรมไม่พอ ก็ในหัวคนตรวจมีอยู่แค่กรอบคิดแบบนี้ แล้วใครมันจะไปคิดใหม่ให้เวียนหัว

To Sir, With Love (1967)

To Sir, With Love (1967) 
+++++++++++++++++++++++
หากใครคิดว่าการมีอาชีพครูเป็นสิ่งที่ง่าย ลองหาหนังเก่า ๆ เรื่อง To Sir, With Love มาดู จะช่วยให้เข้าใจว่า การมีอาชีพครูไม่ใช่อาชีพแก้ขัดช่วงที่ยังหางานใหม่ไม่ได้ มีคำพูดที่กินใจอยู่ประโยคหนึ่ง กล่าวว่า "การเป็นวิศวกรใคร ๆ ก็เป็นได้ แต่การเป็นครูต้องได้รับพรจากสวรรค์" การเป็นอาจารย์อาจง่ายกว่าการเป็นครู แต่การวางตัวให้นักศึกษารู้สึกว่ามีวิญาณของการเป็นครูนั้นไม่ได้ต่างจากเป็นครูในโรงเรียน แค่เมตตานักศึกษาเมื่อเขาเข้ามาขอคำแนะนำด้วยคำซื่อ ๆ ง่าย ๆ ก็อย่าเพิ่งตะเพิดเพราะขัดหู คนเป็นครูเองก็เคยโง่มาก่อน อย่าไล่เขาไปเพียงเพราะอารมณ์ แต่จงแข็งใจให้คำปรึกษา เพื่อจะช่วยแนะนำให้เขารู้จักตัวเองและมีความเชื่อมั่นกลับไป อย่าตะเพิด(โดยคิดว่านักศึกษาโง่ ) เพราะหากทำนั่นคือเรากำลังทำให้เขาขาดความมั่นใจ ถ้าเราช่วยเขาได้นั่นคือเราช่วชีวิตและวิญญาณของเขา อย่าคิดเพียงว่ามีปริญญาสูงเพียงอย่างเดียว หากไม่เป็นอาจารย์ เราจะทำอาชีพอะไรที่ได้พบกับชีวิตคนมากมายที่มีความจริงใจต่อกันมากมายเช่นนี้ คิดดูเถิด...

รำพึงยามแล้งเยือน ยอดหญ้ากับสายลม

ลมไม่มีตัวตนและมองไม่เห็น ยามลมพัดผ่านต้นหญ้าอ่อนไหวโอนเอนก็เพียงเพียงปลายใบให้รู้ว่าลมพัดผ่าน แต่รากหญ้ายึดแน่นมั่งคง ความรักดังเช่นสายลมเมื่อพัดผ่านก็รู้สึกได้เช่นเดียวกับต้นต้นหญ้าต้องสายลม บางครั้งสายลมอาจรุนแรงเกินความทนทานของกอหญ้าใบนั้นอาจแหลกสลายปลิวหลุดลอย แต่ต้นหญ้าไม่เคยโค่นล้มและรอวันแตกใบใหม่ มนุษย์มีจิตใจย่อมต้องการความอ่อนโอนและแผ่วเบาเช่นเดียวกับยอดหญ้าที่เปราะบาง ยามรักก็จงพัดเพียงเบา ๆ ยามชังก็อย่าถาโถมจนใบขาดวิ่น ใจคนไม่มีรากที่จะยึดเหนี่ยวไว้ได้อย่างที่ต้นหญ้าเป็น ยามซอกช้ำต้องใช้เวลาฟื้นตัวที่ยาวนาน รักกันน้อย ๆ แต่ยาวนานย่อมมีความสุขทั้งต้นหญ้าและสายลม...

ใช้สีข้างในเส้นทางตรรกะ

ในเรื่องตรรกะ การคิดเชิงเหตุผลมีการกำหนดราวกับสูตรคณิตศาสตร์ แต่บางภาวะการตีความเชิงตรรกะกลับเป็นเรื่องที่ถูกต้องทั้ง ๆ ที่ผิด มีหลายอย่างที่คนมีความรู้ใช้กล่าวคำง่ายซึ่งฟังแล้วแปลความได้ว่า "ไม่ต่างไปจากโจรขึ้นบ้าน แล้วโทษว่าคนผิดคือครูที่โรงเรียน เพราะไม่รู้จักสั่งสอนให้คนเป็นคนดี " การใช้ตรรกะที่ผิดพลาดเช่นนี้ ถูกนำมาใช้อยู่ตลอด คำพูดแนวนี้เกิดขึ้นอยู่และได้ยินเสมอ เราเรียกวิธีการเช่นนี้ว่าใช้สีข้างถู

โลกกลับทิศ

โลกในละครผูกเรื่องให้ขัดแย้งเพื่อสร้างความหมายขึ้นมาด้วยวิธีจับคู่ตรงกันข้าม
การตีความหมาย ด้วยบทบาทของตัวร้ายมักประสบความสำเร็จตลอดเรื่อง ตรงกันข้ามกับคนดีมักถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจอยู่ตลอด คนชั่วในโลกที่เป็นจริงย่อมรับรู้ความชั่วที่ตัวร้ายในละครว่าเป็นสิ่งดี ดังนั้นการแสดงความดีเพื่อให้ความชั่วยอมรับดังเช่นเหมือนคนปกติเป็นจึงเป็นสิ่งที่ยาก และโอกาสเป็นไปได้ยาก ซึ่งดูได้จากสภาพสังคมในทุกวงการ ถ้าสังคมมีระบบการหล่อหลอมที่เป็นจริงได้ ประเทศคงก้าวหน้ามากกว่าที่เป็นอยู่ คนดีในระดับปกติกำลังหมดกำลังใจและกำลังหมดไป ขณะที่คนชั่วกลับตีความหมายว่าเป็นความดี โลกที่มันกลับทิศเช่นนี้ ยังดูไม่ออกว่ามันจะหลุดจากความขัดแย้งได้อย่างไรกัน....